Συνέντευξη στην Χριστίνα Βραχάλη

25 Οκτ, 2019 | Ομάδα Δημοσιογραφίας

Δραπετσώνα, 11/10/2019

Πώς μάθατε για την Ομάδα Δημοσιογραφίας και είστε σήμερα μαζί μας;

Έμαθα από τον άνθρωπο που είναι καθημερινά μαζί σας, τον Μπάμπη, μίλησα με εκείνον και μου είπε για την δουλειά που κάνετε εδώ. Ήθελα πολύ να σας γνωρίσω και να μπω κι εγώ σε αυτή την ομάδα και θέλω την επόμενη φορά να έρθω και να παρακολουθήσω όλο το πρόγραμμα της ημέρας σας και να περάσουμε μια ολόκληρη μέρα μαζί. Χάρηκα πάρα πολύ που βρίσκομαι εδώ, που σας γνώρισα και νομίζω ότι στο μέλλον θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε. Είμαι άνθρωπος που πιστεύω στις ανθρώπινες σχέσεις και όταν δημιουργώ δεσμούς και σχέσεις τις κρατώ και τις σέβομαι. Οπότε θα χαρώ πολύ αν το κρατήσουμε αυτό.

 

Ξέρετε τι είναι ο αυτισμός;

Δεν ξέρω τι ακριβώς είναι ο αυτισμός όμως έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους με αυτισμό. Με έχει εντυπωσιάσει το ποσοστό ευφυίας που έχουν. Έχω συναναστραφεί, γιατί εργαζόμουν σε μια κατασκήνωση για πολλά χρόνια, έχει τύχει λοιπόν να συνεργαστώ με πολλά παιδιά με αυτισμό. Έχω κερδίσει πολλά πράγματα, έχω μάθει πολλά πράγματα από τη συναναστροφή μαζί τους. Αν με ρωτάς να σου πω ακριβώς τι είναι, δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι είχα μια τέλεια ανθρώπινη σχέση και μια σχέση διδακτική που περισσότερα έμαθα παρά τους έμαθα εγώ. Μια κολλητή μου φίλη έχει σύνδρομο Asperger. Είναι μια από τις πιο έξυπνες γυναίκες που έχω γνωρίσει, έχει τελειώσει πολυτεχνείο, είναι χημικός μηχανικός και η δουλειά που βγάζει σε μια παρά πολύ μεγάλη πολυεθνική με καλλυντικά, για να καταλάβετε το ποσοστό ευφυίας που έχει, βγάζει δουλειά σε πέντε ώρες που άλλοι υπάλληλοι με ίδια πτυχία την βγάζουν σε πέντε μέρες. Έτσι κατάλαβε ότι έχει σύνδρομο Asperger. Πολλά πράγματα που εμείς μπορεί να θεωρούμε αρνητικά για εμάς, μπορεί να είναι μεγάλο μας όπλο και να είναι προτέρημα μεγάλο. Ό,τι έχουμε δικό μας είναι καλό. Εγώ αυτό ξέρω. Και ό,τι θεωρούμε εμείς άσχημο πρέπει να προσπαθούμε να το βελτιώσουμε.

 

Πότε και πού γεννηθήκατε; Μιλήστε μας λίγο για τα παιδικά σας χρόνια, τα όνειρα και την οικογένειά σας.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Πατήσια, όλα τα χρόνια ζω εκεί, στο κέντρο της Αθήνας. Μεγάλωσα σε μία αλάνα. Ήμουν από το πρωί μέχρι το βράδυ σε μία αλάνα και έτρεχα και έσπαγα τα πόδια μου. Τους γονείς μου δεν τους είχα προβληματίσει ποτέ, ήμουν πολύ ανεξάρτητη από πάρα πολύ μικρή, πολλές φορές χωρίς να το θέλω κιόλας, οπότε από πάρα πολύ μικρή δεν ασχολήθηκαν πολύ μαζί μου, όχι με την κακή έννοια, εννοώ ότι δεν προβληματίστηκαν ιδιαίτερα μαζί μου επειδή τα έκανα όλα καλά γενικά και σωστά, κάτι βέβαια που στην πορεία της ζωής μου με δυσκόλεψε πάρα πολύ επειδή προσπαθούσα να τα κάνω όλα σωστά και τέλεια. Ζορίστηκα πάρα πολύ γιατί κανείς δεν είναι τέλειος. Με κούραζε πάρα πολύ γιατί προσπαθούσα να είμαι τέλεια και στη δουλειά μου, να είμαι πάρα πολύ καλή φίλη, να είμαι πάρα πολύ καλή σύντροφος, πάρα πολύ καλή κόρη, γιατί είχα μάθει από μικρή να τα κάνω όλα τέλεια και κάποια στιγμή με κούρασε γιατί δεν είμαι τέλεια, γιατί κάνω λάθη, γιατί είμαι άνθρωπος που έχω κι αρνητικά. Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι η ελευθερία το να εκφράζεσαι και να είσαι ο εαυτός σου είναι το πιο πολύτιμο αγαθό. Οι γονείς μου και ειδικά ο πατέρας μου με βοήθησε πολύ σε αυτό. Είχα πολύ καλά παιδικά χρόνια, ήμουν ελεύθερη να κάνω πολλά πράγματα. Θυμάμαι τον εαυτό μου από μικρή έπαιζα μπάσκετ. Μέχρι πριν από τρία χρόνια έπαιζα σε ομάδα. Θα σου πω απλά ότι δε πάταγα καθόλου σπίτι, ήμουν όλη μέρα σχολείο κι αλάνα.  

 Συνέντευξη στην Χριστίνα Βραχάλη

 

Ονειρεύομαι να γίνω αθλητικός δημοσιογράφος. Τι θα με συμβουλεύατε;

Θα σε συμβούλευα να ακολουθήσεις τα όνειρά σου, είναι πολύ όμορφο να έχουμε όνειρα στην ζωή μας γιατί μας βοηθάει να έχουμε κίνητρο στην ζωή μας κάθε μέρα. Βέβαια το όνειρο είναι κάτι σχετικό, το όνειρο δεν συνάδει με την πραγματικότητα, είναι λίγο άκρα αντίθετα. Εγώ θα σου έλεγα να ζήσεις την πραγματικότητα σου, η οποία είναι αυτό που αγαπάς και θεωρώ ότι κάποια στιγμή θα φτάσεις να κάνεις αυτό που αγαπάς. Δεν μπορώ να σε συμβουλεύσω κάτι, είμαι πάρα πολύ κακή στις συμβουλές, ειδικά στις επαγγελματικές. Δεν με συμβούλευσε κάποιος κι εμένα ποτέ και όσες φορές με συμβούλευσε πάντα έκανα το αντίθετο, ως μόνιμο πνεύμα αντιλογίας. Εγώ θέλω να σε συμβουλέψω να χαίρεσαι την καθημερινότητά σου και την πραγματικότητά σου. Κάνοντας αυτό που αγαπάς κάθε μέρα σημαίνει ότι χαίρεσαι την καθημερινότητά σου. Θεωρώ πως αν φτάσουμε στο σημείο να είμαστε ικανοποιημένοι με την καθημερινότητά μας και να χαιρόμαστε, κάποια στιγμή θα φτάσουμε στον στόχο μας. Πάνω στη δουλειά πολλά μπορώ να σου πω για πρακτικά θέματα αλλά δεν έχουν ουσία. Το σημαντικό είναι να μάθεις να αγαπάς την καθημερινότητά σου κι αυτό που έχεις επιλέξει να κάνεις. Αν δεν σε κάνει ευτυχισμένο η επιλογή σου πρέπει να δεις να κάνεις κάτι άλλο.         

 

Ποια η άποψή σας για τη βία στα γήπεδα; Πιστεύετε μπορεί να αντιμετωπιστεί στη χώρα μας κι αν ναι πώς;

Πιστεύω ότι ο άνθρωπος έχει τρομερές δυνατότητες και έχει την ικανότητα να κάνει τα πάντα. Ο άνθρωπος έχει πάει στο διάστημα, έχει αντιμετωπίσει αρρώστιες, δεν γίνεται να μην μπορεί να βρει πως να αντιμετωπίσει την βία. Θεωρώ ότι οι άνθρωποι που έχουν νοημοσύνη μπορούν να λύσουν αυτό το πρόβλημα, θεωρώ όμως πιθανότατα να μην θέλουν. Ζούμε σε μία χώρα που τα συμφέροντα είναι πολλά, θεωρώ ότι μπορεί να φτιαχτεί, θεωρώ ότι τίποτα δεν είναι δύσκολο, θεωρώ ότι ο άνθρωπος έχει καταφέρει πολύ πιο δύσκολα πράγματα από αυτό απλά πρέπει να υπάρχει και θέληση. Πάνω από το συμφέρον να μπει το κοινό καλό. Οι άνθρωποι που είναι επικεφαλείς στο ελληνικό ποδόσφαιρο, σε υπουργεία, σε συλλόγους, είμαι σίγουρη ότι για να είναι εκεί που είναι και για να έχουν αυτές τις θέσεις, σίγουρα έχουν και τις ικανότητες να κάνουν κάποια πράγματα αρκεί να θέλουν και να σκεφτούν για μια φορά το κοινό καλό και όχι το δικό τους συμφέρον. Πρέπει όμως να αναλογιστούμε κι εμείς τη δική μας ευθύνη, ο καθένας ξεχωριστά. Δεν γίνεται να πηγαίνουμε στο γήπεδο και να βρίζουμε τον διπλανό μας γιατί έτσι έχουμε μάθει. Ένας υγιής φίλαθλος αν ξέρει ότι θα γίνουν επεισόδια, θα σταματήσει να πηγαίνει στο γήπεδο, δεν θα πάει να σκοτωθεί.

 

Υπάρχει κάποιος άνθρωπος που θαυμάζετε πολύ και γιατί;

Θα σου πω ότι θαυμάζω πολύ τους ανθρώπους που βοηθούν τους άλλους ανθρώπους. Εκτιμώ πολύ τους ανθρώπους που λειτουργούν για το κοινό καλό, που βοηθούν το συνάνθρωπό τους. Υπήρχε ένας άνθρωπος που αυτή τη στιγμή  δεν βρίσκεται στη ζωή κι είχε αφιερώσει όλη του τη ζωή στα παιδάκια που έρχονται από μια ξένη χώρα. Ένας άλλος άνθρωπος που μπορεί να θαυμάζω μπορεί να είναι κάποιος που βρίσκει ένα φάρμακο για να βελτιώσει τη ζωή ενός συνανθρώπου του. Γενικά θαυμάζω τους ανθρώπους που προσφέρουν και έχουν μάθει να δίνουν, που είναι δοτικοί. Αν περιμένεις να σου πω κάποιον αθλητή δεν θα σου πω.

 

Συνέντευξη στην Χριστίνα Βραχάλη

 

Πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας σε δέκα χρόνια από τώρα;

Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου, Αλεξάνδρα, ούτε στα επόμενα δέκα λεπτά. Δεν κάνω όνειρα είναι η αλήθεια. Ελπίζω να έχω την υγεία μου και την ψυχική μου υγεία και να μπορώ να κάνω αυτό που θέλω. Δεν έχω παιδιά, δεν έχω οικογένεια, ζω με τον σκύλο μου, οπότε δεν ξέρω αν θέλω να κάνω οικογένεια, αγαπώ πάρα πολύ τα παιδιά, δουλεύω πάρα πολλά χρόνια με παιδιά σε κατασκηνώσεις, έχω μάθει πάρα πολλά, με τα παιδιά. Μακάρι κάποια στιγμή να γίνω άξια μάνα αν και δεν είναι στα άμεσα σχέδιά μου.

 

Τι κάνετε τον ελεύθερό σας χρόνο;

Έχω λίγο ελεύθερο χρόνο αλλά πάντα θα βρω χρόνο μέσα στη μέρα. Προσπαθώ να κάνω γυμναστική, γυμνάζομαι πάρα πολύ. Πηγαίνω και παίζω beach volley, το διασκεδάζω. Κάνω ταυτόχρονα την ψυχοθεραπεία μου, όλοι οι άνθρωποι χρειάζονται ένα τρόπο εκτόνωσης για να μπορέσουν να βγάλουν το stress της ημέρας και να λύνουν προβλήματα. Συναντιέμαι με φίλους, πηγαίνω στο θέατρο, σινεμά, πηγαίνω να πιω ένα κρασάκι, γενικά είμαι πολύ άνθρωπος της παρέας κι αγαπώ πολύ τους φίλους μου.

 

Τι σας έκανε να ασχοληθείτε με την αθλητική δημοσιογραφία;

Αγαπώ πάρα πολύ τον αθλητισμό, την ομαδικότητα, την προσπάθεια και αγαπώ πολύ να μοιράζομαι. Ο αθλητισμός μου έμαθε να μοιράζομαι την ήττα, τη λύπη, τη χαρά. Είναι πολύ όμορφο να μπορείς να μοιράζεσαι ένα συναίσθημα με κάποιον άνθρωπο. Ο αθλητισμός με έμαθε να κοινωνικοποιούμαι, να προσπαθώ για κάτι, να έχω στόχο που ακόμη κι αν δεν το πετύχω να μάθω από αυτή την αποτυχία για να μπορέσω να το πετύχω μετά. Η αγάπη μου για όλο αυτό με έκανε να ασχοληθώ με την αθλητική δημοσιογραφία. Δε θα σου πω ότι μου άρεσε η δημοσιογραφία ως επάγγελμα, θα σου πω ότι μου άρεσε ο αθλητισμός κι επειδή η δημοσιογραφία ήταν ένα μέσο για να μπορώ να βρίσκομαι στο γήπεδο και για να μπορώ να ασχολούμαι με τον αθλητισμό επέλεξα τη δημοσιογραφία αλλά αγαπώ πάρα πολύ τον αθλητισμό και με κρατά μέσα σε αυτόν.

 

Πώς είναι να παίρνετε συνέντευξη από προσωπικότητες όπως ο Διαμαντίδης, ο Σπανούλης, ο Ομπράντοβιτς, ο Γιασικεβίτσιους; Πείτε μας κάτι που έχετε να θυμάστε από αυτούς.

Διαβασμένος είσαι Γιώργο, τα ήξερες αυτά! Είναι πολύ όμορφο να παίρνεις συνεντεύξεις από ανθρώπους οι οποίοι έχουν πετύχει πράγματα στη ζωή τους. Αυτό που θέλω να σας πω όμως είναι ότι όντως υπάρχουν πολλοί σπουδαίοι άνθρωποι γύρω μας οι οποίοι δεν είναι απαραίτητα διάσημοι. Όντως είναι πολύ σημαντικό να παίρνεις συνέντευξη από αυτές τις προσωπικότητες του αθλητισμού οι οποίοι έχουν προσφέρει κάτι στον αθλητισμό και στη χώρα γιατί με την Εθνική Ομάδα είχαν πολλές επιτυχίες. Παρόλα αυτά υπάρχουν τριγύρω μας άνθρωποι που είναι εξίσου σημαντικοί για παράδειγμα έχω γνωρίσει αθλητές με αναπηρία οι οποίοι έχουν πάει σε Ολυμπιακούς Αγώνες, έχουν κατακτήσει μετάλλιο, δεν είναι τόσο γνωστοί, δεν είναι διάσημοι αλλά η συνέντευξη μαζί τους ήταν για μένα η πιο δημιουργική και πιο σημαντική. Προς Θεού, δεν θέλω να υπονομεύσω τον Σπανούλη και τον Διαμαντίδη, σε καμιά περίπτωση, είναι σπουδαίες προσωπικότητες κι έχουν προσφέρει πολλά πράγματα απλά θεωρώ ότι υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι, αθλητές, που θεωρώ ότι έχουν κάνει πολύ μεγάλη προσπάθεια που δεν τους έχει αναγνωριστεί και καλό θα είναι οι δημοσιογράφοι να αναδεικνύουν κι αυτούς τους αθλητές που μπορεί να μην φαίνονται τόσο πολύ στην τηλεόραση αλλά έχουν κάνει πάρα πολύ μεγάλη προσπάθεια. Θα σου πω κάτι που μου είχε κάνει εντύπωση από τα ταξίδια μου με τον Δημήτρη Διαμαντίδη είναι ότι δεν διάβαζε ποτέ αθλητικές εφημερίδες ή sites. Πάντα όταν ήταν στο αεροπλάνο διάβαζε πολιτική εφημερίδα ή οικονομική. Ήταν πιο ανήσυχο πνεύμα από τους υπόλοιπους αθλητές. Όλοι λίγο-πολύ θα διάβαζαν τις αθλητικές εφημερίδες ή τα αθλητικά sites. Ο Δημήτρης Διαμαντίδης ήταν λίγο έξω από αυτό, για αυτό δεν ήταν φίλος με την κάμερα και τις φωτογραφίες.

 

Συνέντευξη στην Χριστίνα Βραχάλη

 

Ποια η άποψή σας για τη μόλυνση του περιβάλλοντος;

Αχ, τώρα χτυπάς ένα θέμα πολύ ευαίσθητο για εμένα. Δεν έχω λόγια να σου πω για αυτό, λυπάμαι πάρα πολύ, είναι κάτι το οποίο πραγματικά με θλίβει και με θλίβει γιατί προέρχεται από τον άνθρωπο. Δεν πιστεύω ότι έχει δοθεί το μυαλό στον άνθρωπο κι έχει προκαλέσει τέτοια καταστροφή στο πλανήτη και στο περιβάλλον. Δεν έχουμε καταλάβει που βρισκόμαστε, δεν έχουμε καταλάβει ότι είμαστε περαστικοί από τη γη, δεν έχουμε καταλάβει ότι αφήνουμε στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας πάρα πολλά προβλήματα να αντιμετωπίσουν π.χ. υγείας. Νομίζω στην Ελλάδα δεν υπάρχει οικολογική συνείδηση, θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία από μικρή ηλικία. Είμαι ένας άνθρωπος που την ισορροπία στον εαυτό μου και την ψυχή μου τη βρήκα στη φύση, όταν ήθελα να ηρεμήσω πήγαινα στη θάλασσα, όταν ήθελα να ηρεμήσω πήγαινα στο βουνό, θα έπαιρνα τη σανίδα να πάω να κάνω σερφ. Η επιστροφή μου στη φύση εκεί που ανήκουμε με έφερε σε ισορροπία. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο άνθρωπος με το δικό του μυαλό και τα δικά του χέρια καταστρέφει αυτή την ισορροπία. Με πληγώνει πολύ, με θυμώνει πολύ. Θα ήθελα να ευαισθητοποιήσω τον κόσμο, να προβληματίσω για το τι αφήνει πίσω του. Η γη δεν έχει ανάγκη εμάς τους ανθρώπους, η γη ξαναπλάθεται, ξαναδυναμώνει. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη το περιβάλλον, αυτό δεν έχουμε καταλάβει. Η γη θα ξαναφτιαχτεί, ο άνθρωπος; Με πληγώνει αυτή η συζήτηση και κάνω ότι περνάει από το χέρι μου.

 

Μιλήστε μας για τη σημαντικότητα του αθλητισμού στον άνθρωπο και την κοινωνία.

Ο αθλητισμός σε βοηθάει να έχεις ένα στόχο, να έχεις κίνητρο κάθε μέρα κι ο στόχος σου να είναι κοινός με άλλους ανθρώπους. Ο αθλητισμός είναι κινητήριος δύναμη, να ξυπνάς το πρωί, να έχεις ένα στόχο, να προσέχεις την υγεία σου και το σώμα σου, να εκτονώνεσαι όσο μπορείς από το στρες της καθημερινότητας και να κοινωνικοποιείσαι, να λειτουργείς σε μία ομάδα και να αντιλαμβάνεσαι το συναίσθημα του διπλανού σου και να μοιράζεσαι το δικό σου.

 

Από όλες τις συνεντεύξεις που έχετε κάνει ποια θεωρείτε την καλύτερη, ποια τη χειρότερη και γιατί;

Καλύτερη και χειρότερη δεν υπάρχει, από όλους τους ανθρώπους κάτι παίρνουμε. Κάποιον που δεν εκτιμάς πολύ, μπορεί τελικά να σε κερδίσει. Και κάποιον που εκτιμούσες μετά την συνέντευξη να τον αποδομήσεις. Από όλες τις συναντήσεις φτιάχνεις την κριτική σου σκέψη, δηλαδή αξιολογείς καλύτερα τους ανθρώπους. Από όλους τους ανθρώπους και τις συναναστροφές μου έχω πάρει κάτι. Μια πρόσφατη συνέντευξη που θυμάμαι, του Τάσου Κουρδή, ήταν ποδοσφαιριστής στη Λάρισα, τερματοφύλακας, γυρίζοντας στο σπίτι του έχασε τον έλεγχο της μηχανής του και έχασε το πόδι του. Ο άνθρωπος αυτός έβαλε τεχνητό μέλος και την επόμενη ημέρα γύρισε στην ομάδα του, έγινε προπονητής στις ακαδημίες της Λάρισας. Αυτός ο άνθρωπος για εμένα ήταν μάθημα ζωής και ήταν μία από τις πιο καλές μου συνεντεύξεις και τις πιο όμορφες συναντήσεις.

 

Ποια η γνώμη σας για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα;

Θεωρώ ότι ο διχασμός σε μια χώρα δεν κάνει καλό γενικά. Νιώθω ότι αυτή την στιγμή η χώρα είναι διχασμένη, πολυ-τεμαχισμένη θα έλεγα, ούτε καν διχασμένη και είναι κάτι που με στενοχωρεί και με αγχώνει λίγο, με αγχώνει πολύ μάλλον και με προβληματίζει. Ευελπιστώ να αλλάξει αυτός ο διχασμός, δεν μου αρέσουν τα άκρα και η υπερβολή. Δυστυχώς αντιλήφθηκα ότι στην χώρα μου υπάρχουν άκρα, υπάρχει πολύς ρατσισμός. Αυτό με τρόμαξε περισσότερο στην κατάσταση της χώρας. Είδα μια χώρα που οι παππούδες μας ήταν όλοι πρόσφυγες, οι οποίοι έφυγαν μετανάστες, δυσκολευτήκαμε πάρα πολύ να αγκαλιάσουν τον άνθρωπο που ήρθε να βρει στέγη στην Ελλάδα. Βλέπω μια χώρα η οποία έχει περάσει άσχημα στο παρελθόν, να έχει ξεχάσει το παρελθόν της. Αυτό με πληγώνει περισσότερο.

 

Συνέντευξη στην Χριστίνα Βραχάλη

 

Γνωρίζετε πολλά άτομα από το χώρο του αθλητισμού. Ποιο σας έχει κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση και γιατί;   

Να πω το παράδειγμα του Σκόλα της Αργεντινής, του καλαθοσφαιριστή που είναι 39 ετών, παίζει σε υψηλό επίπεδο πάρα πολλά χρόνια και έφτασε στα 39 του να διεκδικήσει ένα χρυσό μετάλλιο; Επίσης θαυμάζω τον Γκασόλ που εμπράκτως έχει δείξει την ευαισθητοποίησή του στους πρόσφυγες  και τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη, έχει μπει σε βάρκες και έχει κουβαλήσει παιδιά και πρόσφυγες. Μάλιστα είχε πει ότι ανταλλάζει όλα του τα μετάλλια για να σωθεί έστω ένα παιδάκι. Είναι ένας άνθρωπος που θαυμάζω πολύ, είναι αξιέπαινος και θα ήθελα να έχει κι άλλους μιμητές.                   

                                                    

Θα ήθελα να μας κάνετε προβλέψεις για νικητές στην Euroleague, ChampionsLeague, και ελληνικό πρωτάθλημα.

Ωχ, τι να πω. Θα πω τις κλασσικές δυνάμεις, ΤΣΣΚΑ θα πω, θέλω να πω Παναθηναϊκό κι Ολυμπιακό αλλά με αυτά που βλέπω δεν μπορώ, δεν ξέρω, δεν κάνω προβλέψει. ChampionsLeague την Μπαρτσελόνα, αλλά δεν το βλέπω, προβλέπω κάτι από Αγγλία. Δεν είμαι καλή στις προβλέψεις. Για το ελληνικό πρωτάθλημα πιστεύω θα είναι το πιο ανταγωνιστικό των τελευταίων ετών γιατί κι άλλες ομάδες έχουν δυναμώσει, Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ θα είναι οι βασικοί διεκδικητές, ο Παναθηναϊκός είναι πιο πίσω γιατί πληρώνει λάθη του παρελθόντος. Πιστεύω θα γίνει ένα πολύ ανταγωνιστικό πρωτάθλημα κι επειδή ο πρωταθλητής θα κριθεί μέσω των playoff νομίζω δεν μπορώ να κάνω πρόβλεψη.

 

Ποια η άποψή σας για το μεταναστευτικό ζήτημα;

Νομίζω ότι έχω απαντήσει σε αυτή την ερώτηση. Νομίζω ότι είναι ένα θέμα δύσκολα διαχειρίσιμο αλλά όταν μιλάμε για ανθρώπινες ζωές πρέπει να γίνουμε  όλοι πιο έξυπνοι κι ευέλικτοι και να βρούμε λύσεις.

 

Πείτε μας τις εντυπώσεις σας από τη σημερινή σας εμπειρία μαζί μας.

Τι να πω… Θέλω να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί ζητήσατε να έρθω. Πραγματικά είναι μεγάλη μου τιμή γιατί είναι πολύ σημαντικό να σε ζητάνε και χαίρομαι πολύ που βρέθηκα μαζί σας. Δεν υπήρχε περίπτωση να μου το ζητούσε ο εκπαιδευτής σας ή εσείς και να μην ερχόμουνα. Θέλω να ξανασυναντηθούμε και γιατί όχι να περάσω μια ολόκληρη μέρα μαζί σας στο πρόγραμμα που κάνετε και να γίνω μαζί σας μια εκπαιδευόμενη για μια μέρα.

 

Ομάδα Δημοσιογραφίας Ε.ΨΥ.ΜΕ.

Δείτε το photostory από τη συνέντευξη της Ομάδας Δημοσιογραφίας στην αθλητική δημοσιογράφο και παρουσιάστρια αθλητικής τηλεοπτικής εκπομπής, Χριστίνα Βραχάλη.

 

 

Δείτε το photostory από τη συνέντευξη της Ομάδας Δημοσιογραφίας στην αθλητική δημοσιογράφο και παρουσιάστρια αθλητικής τηλεοπτικής εκπομπής, Χριστίνα Βραχάλη.

Δημοσιεύτηκε από Εταιρεία Ψυχοκοινωνικών Μελετών (Ε.ΨΥ.ΜΕ.) στις Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2019

 

ΠΛΟΗΓΗΣΗ ΑΡΘΡΩΝ

Επικοινωνήστε με την Ομάδα Δημοσιογραφίας

2 + 9 =

Χρησιμοποιώντας τη φόρμα αποδέχεστε την αποθήκευση και επεξεργασία των δεδομένων που πληκτρολογείτε.
Πολιτική Απορρήτου & Cookies
    Όροι Χρήσης

Pin It on Pinterest

Μοιραστείτε το!

Μοιραστείτε το με τους φίλους σας!